Dean Radin’s wonderlijke verhaal over betekenisvol toeval - Mijmeringen en Meditaties
- filipvk
- 1 uur geleden
- 5 minuten om te lezen
Beste vrienden,
In de vorige Mijmering deelde ik een een erg lang interview met jullie en daarom krijg je deze keer een heel kort fragment van een interview voorgeschoteld. Kwestie van het karmische evenwicht weer te vinden. En omdat ik jullie al een hele tijd geleden wat meer over het fenomeen ‘synchroniciteit’ (oftewel betekenisvol toeval) had beloofd, gaat het voorwaar daarover deze keer.
Mogelijk hebben jullie dat vorige interview met Alex Gomez-Marin nog niet helemaal bekeken. Als dat zo is, zou ik het nog eens van harte willen aanbevelen, want ik vond het één van de meest bijzondere en veelomvattende interviews die ik al ben tegengekomen in mijn research tot nu. Indien je het wel al hebt bekeken, weet je dat er vandaag de dag ‘serieuze’ wetenschappers zijn die dingen onderzoeken die doorgaans naar het rijk der fabelen worden verwezen, zoals telepathie, psychokinese, precognitie, extrasensory perception en synchroniciteit.
Eén van die wetenschappers is Dean Radin, die hoofdwetenschapper is van het Institute of Noetic Sciences, en Associated Distinguished Professor aan het California Institute of Integral Studies.
Ik heb Dean Radin al eerder aan het woord gelaten: zowel in de blogpost ‘De wetenschap en het ontluikende nieuwe paradigma’ als in de Mijmering ‘Vijf Sigma’ deelde ik een video met een lezing die Dean Radin in 2016 gaf tijdens een congres over de wetenschap van bewustzijn aan de University of Arizona.
In deze lezing deed Dean Radin verslag van een spraakmakend experiment dat aantoonde dat het menselijke bewustzijn een directe invloed kan uitoefenen op het gedrag van sub-atomaire deeltjes in een ‘double-slit’ quantum proefopstelling. Indien je die posts nog niet hebt gelezen en die video’s nog niet hebt bekeken, zou ik nog eens van harte willen aanbevelen dat te doen. Dat experiment, dat inmiddels honderden keren is herhaald over de hele wereld, was zo spectaculair dat het voor één keer zelfs de mainstream media haalde.
Maar Dean Radin is met zijn team aan het IONS al decennia lang bezig met het onderzoek naar andere fenomenen, die vaak tot de ‘para-pychologie’ worden gerekend, een woord waar ik niet van houd omdat het dit onderwerp meteen in een eerder esoterische hoek lijkt te duwen. Eerder zou ik van ‘non-lokale psychologie’ spreken, omdat al de fenomenen die hier onderzocht worden wijzen op de realiteit van ons bewustzijn als ‘non-lokaal’ fenomeen dat niet door de hersens wordt geproduceerd maar wel gefaciliteerd.
Maar om op het onderwerp van deze korte video te komen: Dean Radin vertelt hier in acht minuten een bijzonder verhaal over een onwaarschijnlijk geval van synchroniciteit dat hem overkwam aan het begin van zijn carrière.
Even recapituleren wat synchroniciteit precies is: laten we het ‘betekenisvol toeval’ noemen. Het begrip werd geïntroduceerd door psychiater en psycholoog Carl Gustav Jung, die samen met vooraanstaand fysicus en Nobelprijswinnaar Wolfgang Pauli een theoretisch kader ontwikkelde omtrent het fenomeen van gebeurtenissen die schijnbaar geen fysisch causaal verband kunnen hebben, maar toch onmiskenbaar gebeuren en vaak buitengewoon betekenisvol blijken te zijn. Zoals ik vertelde in Walkie-Talkie 9 was ook de grote psycholoog en filosoof William James al vóór Jung bezig met het fenomeen, maar dan zonder er die term voor te gebruiken.
Iedereen kan wel verhalen van synchronicteiten klein en groot vertellen: je denkt aan een bepaald persoon en net op dat ogenblik belt die je op; je hebt een vervoermiddel nodig en net die dag blijkt een kennis precies naar jouw bestemming te rijden; een ‘toevallige’ ontmoeting op de trein blijkt van groot belang voor je carrière; je voelt je bekeken, je draait je om en er is daadwerkelijk iemand aan het staren naar je; een ongepland uitstapje leidt tot de ontmoeting met de persoon die je levenspartner wordt en bovendien had je net de nacht voordien daarover gedroomd. Soms zijn die verhalen nog ‘bescheiden’ en mogelijk te verklaren door ‘gewoon’ toeval, maar soms wordt die uitleg statistisch gezien simpelweg onverdedigbaar.
In onze cultuur wordt het begrip synchroniciteit meestal afgedaan als bijgeloof, en het onderzoek daarrond als ‘pseudo-wetenschap’. En dit natuurlijk omdat het in een materialistisch paradigma onmogelijk MOET zijn: de enige krachten die werkelijk bestaan zijn in dat paradigma zijn de meetbare elementaire krachten, en verder verlopen alle gebeurtenissen in het universum volgens die voorspelbare want louter mechanische krachten. En eenieder die dat durft in twijfel te trekken, wordt er al gauw van verdacht ons terug te willen voeren naar een soort religieuze verklaring in enge traditionele zin: het moet een alziende God zijn die de dingen bestuurt en dat allemaal regelt. Oftewel wordt er een soort ‘lot’ voorgesteld, waarin alles van tevoren vastligt en tijd ook maar een illusie is, een visie die een equivalent kent in de wetenschappelijke theorie van het ‘block universe’.
Synchroniciteit is dus een moeilijk onderwerp, omdat het raakt aan de fundamentele overtuiging die in onze samenleving een bijna sacrale status heeft gekregen: die van het materialisme of fysicalisme (zie Walkie-Talkie 11 en Walkie-Talkie 12).
Maar wat als onze gebruikelijke manieren van denken hieromtrent veel te beperkt zijn, en gekneld zitten in schijntegenstellingen en valse premissen?
Een beetje zoals in politiek: als je tegen het kapitalisme bent, dan zal je wel een communist zijn zeker? Het hele gamma van mogelijke visies omtrent economie en samenleving wordt op de manier gereduceerd tot een buitengewoon simpele en daardoor valse dualiteit. Iets gelijkaardigs gebeurt als we het over metafysica willen hebben: als je twijfelt aan het materialisme of fysicalisme, dan zal je wel een soort religieuze zeloot of goedgelovige new-age hippie zijn zeker?
Maar wat als er iets aan de hand is dat véél subtieler en complexer is? Wat als we ervan uitgaan dat, zoals zowel hedendaagse fysica als proces-filosofie ons leren, er niet zoiets is als ‘onafhankelijk van elkaar bestaande dingen’? (Zie Walkie-Talkie 5)
Ik ga mezelf met de grootste wilskracht weerhouden en hier nu niet dieper op ingaan: bondigheid blijft de boodschap en we hebben tijd: ik ga hier nog op terugkomen, en ik zal daarbij ook verhalen delen uit mijn persoonlijke leven die wijzen op een buitengewone synchroniciteit.
En daarbij wil ik jullie uitnodigen om eens terug te denken aan gevallen van buitengewone ‘betekenisvolle toevalligheden’ in jullie eigen leven. Mogelijk heb je die altijd afgedaan als zijnde inderdaad louter ‘toeval’, want dat is nu eenmaal wat in onze cultuur en consensus-realiteit als ‘gezond verstand’ wordt beschouwd. Maar probeer de gebeurtenissen in je eigen leven eens voor de geest te halen en ze opnieuw met een soort openheid in ogenschouw te nemen, zonder ze meteen te proberen verklaren.
En voor nu wil ik je uitnodigen om te luisteren naar het bijzondere verhaal van Dean Radin, dat erop wijst dat onze intenties en verlangens wel degelijk een invloed schijnen uit te oefenen op de materiële wereld, iets wat op quantum-niveau overtuigend werd aangetoond door de experimenten in het IONS, maar dat ook op het klassieke ‘macro’ niveau van de werkelijkheid het geval schijnt te zijn.
De video werd oorspronkelijk gedeeld door het platform van The Scientific and Medical Network en in samenwerking met de Galileo Commission, twee organisaties inzake post-materialistische wetenschap die je ook zal aantreffen op de pagina met links ‘wetenschap en het nieuwe paradigma’ op de website van A Biosphere Project.
Ik zou ook van harte willen aanbevelen de links op deze web-pagina verder te verkennen, mocht je dat nog niet gedaan hebben.
Bedankt voor het lezen en kijken, en tot de volgende aflevering,
Het ga jullie goed,
Filip
