Goede voornemens - A Biosphere Project Blog
- filipvk
- 15 uur geleden
- 7 minuten om te lezen
Beste vrienden,
Ik weet het, de weg naar de spreekwoordelijke hel is geplaveid met goede voornemens. Toch heb ik er een aantal voor dit nieuwe jaar (dat nu al niet meer zó nieuw is). Zowel wat betreft mijn persoonlijke leven, als wat betreft mijn huidige pad, dit ‘work in progress’, A Biosphere Project.
Ik zal jullie niet vermoeien met de voornemens wat betreft mijn persoonlijke leven, hoewel er soms wel heel wat overlap is met mijn huidige ‘werk’. Het is het afgelopen jaar soms moeilijk geweest voor mij om de twee enigszins gescheiden te houden, wat ertoe leidde dat er een soort ‘workaholisme’ de kop opstak, iets wat me geen goed heeft gedaan. Daarover heb ik bericht in de blog post ‘Beste Wensen’.
Voornemen nummer één is dus: meer aandacht voor alle goede dingen des levens, zoals daar zijn: de geur van nat gras na de regen (een weetje daarover: mensen zijn ongeveer 200.000 keer gevoeliger voor deze geur dan haaien voor bloed in water), de smaak van gemberthee of van een heerlijke appel, de kwaliteit en energie van het licht bij de ochtendwandeling met onze hond. Vul aan naar believen! Ik wens jullie hetzelfde toe.
Vanaf voornemen nummer twee gaat het over mijn huidige pad, A Biosphere Project.
Zoals jullie konden lezen (of beluisteren) in de post ‘De Reizen, een update’ is mijn focus in dit project verschoven van de ‘core themes’ inzake de ecologische meta-crisis naar aspecten van wereldbeeld en metafysica die aan de basis liggen van ons huidige traject naar een niet zo best uitziende toekomst.
Mijn voornemen is dus om jullie het komende jaar verder mee te nemen op een pad van exploratie en eigenlijk een soort best wel opwindende Sherlock-speurtocht, in een onderzoek naar welke aspecten van ons huidige wereldbeeld ons huidige traject naar de afgrond bijna onontkoombaar maken, en op welke manier een nieuw wereldbeeld ons in staat zou stellen om een heel andere soort toekomst te gaan verbeelden, van een andere orde dan wat we ons nu zelfs maar kunnen voorstellen.
Een fragment uit een brief die ik net heb gericht aan de steunende leden en sponsors van het project: “Het wereldbeeld waarin we leven is een beetje als ons ‘operating system’: het bepaalt welke programma’s we kunnen ‘draaien’, en welke ideeën toegelaten zijn. Ik hou niet van de vergelijking van de menselijke geest met computers, een vergelijking die om vele redenen mank loopt (iets waar ik in mijn toekomstig werk op zal terugkomen). Maar het idee van ons wereldbeeld als een soort ‘operating system’ houdt wel steek in de zin dat het aanschouwelijk maakt hoe alles wat we denken en waarnemen en mogelijk achten, voor een groot deel wordt bepaald (en vaak beperkt) door ons wereldbeeld of paradigma.”
Welaan dan, mijn voornemen: om deze verkenningstocht op een zo toegankelijk en boeiend mogelijke manier aan te vatten, en jullie daarbij op sleeptouw te nemen met ideeën, meditaties en waarnemingsoefeningen op een manier die jullie niet enkel nieuwe informatie kan brengen, maar ook jullie perspectief op wat we “werkelijk” noemen kan helpen evolueren.
Voornemen nummer drie: ik wil dit jaar verkennen hoe ik meer gebruik kan maken van audio-visuele middelen als aanvulling op tekst. De ‘Walkie-Talkies’ zijn daar een eerste uiting van, maar er gaan er nog volgen. Ik wil meer leren over video, en ook een tweede reeks video’s beginnen die een iets andere toon of focus zouden hebben dan de ‘Walkie-Talkies’. Meer daarover in de nabije toekomst!
Voornemen nummer vier: ik ga verder met die ‘Walkie-Talkies’, en zal die gebruiken om op een behapbare manier ideeën aan te kaarten die mijn pad kruisen, ideeën omtrent de verschuiving in ons wereldbeeld die eraan zit te komen. Mijn doel is om lichtvoetig en spontaan en in eerder kleine ‘porties’ informatie te delen die verband houdt met een paradigma-wissel. Net omdat het onderwerp zo veelomvattend en verreikend is, vind ik het aangewezen om in kleine stapjes verder te gaan, iets wat af te gaan op de reacties die ik tot nu toe kreeg ook geapprecieerd wordt.
Voornemen nummer vijf: Ik ga een poging wagen om meer gebruik te maken van social media, met name Instagram, Youtube en Facebook. Dat is niet iets wat natuurlijk komt voor mij, en ik moet daar enige weerstand voor overwinnen. Maar deze media bieden, ondanks alle ernstige problemen die ik waarschijnlijk niet hoef te verduidelijken voor jullie, toch nog steeds mogelijkheden om meer mensen te bereiken. Ik volg op al deze bovengenoemde platforms een aantal filosofen, wetenschappers en activisten die ik respecteer, en ik vind hun manier van om te gaan met deze media inspirerend en ook nuttig; Ik ga dus verkennen of en hoe ik deze platforms intensiever kan gaan gebruiken. Dat kan blijkbaar op manieren die me vroeger ontgingen, ofwel omdat ze nog heel nieuw zijn ofwel omdat ik zo weinig tijd doorbracht op deze platforms. Zoals het delen van teksten (korte én lange) op YouTube en Instagram bijvoorbeeld, iets wat ook weer mogelijkheden biedt en wijst op een meer hybride manier van gebruik van deze media.
Voornemen nummer zes: Ik ga er van uit dat de tijd van de écht lange blogposts achter mij ligt. Mogelijke uitzondering daarop zijn een aantal essays die ik al lang wil schrijven, maar verder zullen de teksten hier korter worden. Mogelijk zullen de blogposts en mijmeringen elkaar terug wat frequenter opvolgen, maar dan beknopter zijn. De lange mijmeringen waren tot nu wel nodig om mijn weg te vinden, en mijn gedachten te laten kristalliseren tot een lijn die enkel op die manier voor mezelf duidelijk kon worden. (Het voornemen van het kort en bondig te houden, zal mogelijk de grootste uitdaging worden van al deze voornemens :-)
Voornemen nummer zeven: Ook de reeks ‘Mijmeringen en Meditaties’ wil ik verderzetten, met een focus op het delen van een selectie uit de informatie die ik tegenkom in mijn research. Dat kunnen lezingen en interviews zijn met wetenschappers, denkers, zieners en wijzen die buitengewoon interessante, om niet te zeggen ongelofelijk fascinerende berichten versturen van aan de grenzen van wat we (menen te) weten. Dit is ook bedoeld om het werk van die individuen en instellingen te ‘signal-boosten’, en mijn bijdrage aan het helpen verspreiden van die fascinerende informatie.
Voornemen nummer acht: iets lang schrijven zit me ook wel in het bloed blijkbaar, en ik ben dan ook aan het mind-mappen en brainstormen voor mijn eerste boek, waarin ik de inzichten die ik opdoe op dit pad synthetiseer. Dit belooft een hele onderneming te worden, waarover binnenkort ook wat meer. Ik ben niet van plan me jaren lang op te sluiten om een boek te schrijven, dus ik zou het eerder een open proces willen maken, waarbij ik op gezette tijden verslag uitbreng van waar ik sta in dat proces en hoe de ideeën vorm krijgen.
Voornemen nummer negen: ik wil in beweging blijven, letterlijk en figuurlijk. Daarom wil ik ook blijven reizen, en de schoonheid van de natuur die we willen redden blijven opzoeken. Ik ga daarom onderzoek doen naar schrijf-residenties en andere mogelijkheden om me onder te dompelen in de pracht van wat ons nog rest aan natuurlijke schatten, zoals ik recent deed in Slovenië.
Voornemen nummer tien: ik verken verder welke rol mijn fotografie zal spelen in dit alles, nu het oorspronkelijk project van de fotografische reizen (voor nu althans) niet doorgaat. Het beeld blijft voor mij belangrijk, en daarom hou ik er ook aan om elke blogpost te voorzien van een beeld van die schoonheid, die op zich eigenlijk ook een groot mysterie is. De vraag is niet enkel, “waarom is er iets eerder dan niets?”, maar ook: “waarom is dat ‘iets’ ook nog eens zo onwaarschijnlijk mooi?”
Schoonheid wordt op geen enkele manier verklaard in een mechanistisch wereldbeeld.
Voornemen nummer elf: Ik onderzoek de mogelijkheid om een nieuwe website te (laten) maken voor het project, dat ook een nieuwe naam zou kunnen krijgen. Een nieuwe naam en een nieuwe website zouden een gepaste reflectie kunnen zijn van de ‘koerswijziging’ op mijn pad, en een duidelijker representatie vormen van mijn intenties nu.
Voornemen nummer twaalf: ik onderzoek mogelijkheden om meer steunende leden en sponsors te werven voor mijn project. Als ik dit wil blijven doen, is er meer financiële steun nodig. Dus, binnenkort volgt via mail en social media een kleine ‘campagne’ om mensen te overtuigen om dit werk te ondersteunen door een maandelijkse, jaarlijkse of éénmalige donatie. Indien je je nu al geroepen voelt om hierop in te gaan, kun je onverwijld een blik werpen op de steunpagina op de website. Met dank bij voorbaat om dit te overwegen, als je dit werk belangrijk vindt!
Zo, twaalf is een mooi getal. Eén voor elke maand van het jaar, als het ware. Ik zou nog meer voornemens kunnen formuleren, maar dan ga ik mogelijk al zondigen tegen voornemen nummer één.
Ik besef dat er altijd een afstand is tussen voornemens en realisaties, en ik weet ook niet of ik al deze voornemens zal kunnen materialiseren. Laat dit lijstje mijn ‘poolster’ zijn voor het komende jaar, iets waar ik mijn kompas naar ga richten, en een leidraad voor mijn keuzes en acties.
Ik voel nog meer mijmeringen opborrelen omtrent de aard van voornemens, het wezen van actie en daadkracht, de eigenschappen van het fenomeen ‘intentie’ en de kracht die intentie op zich al heeft in de wereld,... maar om al niet meteen te zondigen tegen voornemen nummer zes (bondigheid), ga ik er hier een punt achter zetten, want ik ben al veel meer aan het uitweiden dan ik me had voorgenomen. Zij die voornemens dan sowieso gedoemd? Ach, als ik me houd aan voornemen nummer één ga ik me daar al niet teveel zorgen over maken, en ga ik nu naar buiten voor een mooie wandeling met onze hond Cheddar. En daarbij zal ik écht proberen letten op hoe mooi het avondlicht is, hoe er een rust over de dingen komt naarmate de duisternis nadert, en hoe wonderlijk deze dag ook alweer is, zoals alle dagen.
Bij deze wens ik jullie ook een prachtige dag, op de dag dat je dit leest, en alle dagen.
Bedankt voor het lezen, en tot de volgende aflevering,
Het ga jullie goed,
Filip
